Huerta ligt in het noorden van Somontano, in het gebied dat zoveel historische rijkdom heeft dat velen menen dat het een openluchtmuseum is: het Parque Cultural del Río Vero. Het is ook op de weg naar het Parque Natural de la Sierra y los Cañones de Guara.

Terwijl de moestuinen bezaaid met huisjes verwend worden door geduldige tuinders, liggen op de rivieroevers sporen van molens en oude bruggen waarvan slechts nog enkele stenen over zijn. De bron vertelt ons over het intelligente gebruik van het water.

Steile hellingen, straten uit vervlogen tijden nemen ons mee naar het verleden en naar de kerk de la Asunción.

De nachtelijke vuren die de feesten van San Fabian en San Sebastian vergezellen op 20 januari, verwijzen naar oude heidense rituelen die de zwakke zon wilden helpen haar kracht en warmte terug te winnen. Als alle bewoners bijeen waren, roosterden ze de aardappels aan het vuur. Volgens het ritme van de natuur eert Huerta rond 15 mei haar beschermheilige, San Isidro Labrador, wat wordt gevierd met de typische ketels vol bonen. In mei gaan ze ook op bedevaart naar Dulcis, waar het gebed een feestdag is. De cyclus wordt bekroond met het grootse feest voor de maagd in augustus. 

  • Huerta de Vero 2
  • Huerta de Vero 3
  • Huerta de Vero 4
  • Huerta de Vero

De gemeente Hoz-Costean, bevat de plaatsen Montesa, Hoz de Barbastro, Salinas de Hoz, Costean en Guardia (nu onbewoond), allemaal gelegen in de nabijheid van de Sierra de Salinas.

Aan de voet van de heuvels slaan de terrassen kleine stukjes grond uit de heuvel waar van oudsher olijf- en amandelbomen werden geplant. De vlakte wordt sinds kort bezet door grote wijngaarden, ook al blijft de olijfboom de bewoners voorzien van werk en rijkdom.

Vanaf haar 704 meter hoogte is Hoz een van de mooiste uitkijkpunten van Somontano.

Door het bijna exclusieve gebruik van onbewerkte steen, bestaat het stedelijk landschap uit roze nuances en ruige texturen en twee wijken die qua bouwstijl erg van elkaar verschillen.

In de woningen van Hoz vindt u mooie ijzerwerken, zoals de deurkloppers die eigenaardige diervormen uitbeelden.

De parochiekerk, gewijd aan Santa Maria Magdalena, werd gebouwd in de 17e eeuw, op de overblijfselen van een middeleeuws kasteel. De beuken worden voltooid door ribgewelven; het kruisschip door een met vakken versierde koepel en de bogen zijn versierd met pleisterwerken in mudejarstijl.

Het samenkomen van gotische, mudéjar en renaissancistische bouwelementen maken van deze kerk een echt visueel overzicht van stilistische neigingen, te midden van de renovatie in het decennium van 1620.

22 juli wordt het feest ter ere van Santa Maria Magdalena gevierd. 

  • Hoz de Barbastro 2
  • Hoz de Barbastro 3
  • Hoz de Barbastro 4
  • Hoz de Barbastro

Het dorpje Permisán, wat behoort tot de gemeente Ilche, ligt op de agrarische vlakte in het zuiden van de regio Somontano.

Het meest opvallende is het geheel dat gevormd wordt door het versterkte paleis en de parochiekerk de los Ángeles (16e eeuw).

Het paleis bestaat uit twee delen: een groot, vierhoekig blok van natuurstenen metselwerk dat als woning gebruikt werd, en een vierkante toren als verdediging, dat uitsteekt boven een van de hoeken. De toren was het hoogste punt tot de romp van het paleis vergroot werd met een galerij van bakstenen bogen. In de muren werden grote openingen gemaakt om stukken artillerie te plaatsen.

 

  • Permisan 2
  • Permisan 3
  • Permisan 4
  • Permisan

De gemeente Castejón del Puente sterkt zich uit langs de rechteroever van de rivier de Cinca. Hoewel Castejón del Puente vroeger tot het grondgebied van de comarca Cinca Medio behoorde, maakt het nu in zijn geheel onderdeel uit van de comarca Somontano.

Sinds de Romeinse oudheid vormde Casteón del Puente een belangrijk communicatiecentrum tussen de streek Levante en het Cantabrisch gebergte.

De geschiedenis heeft Castejón belangrijke sporen achtergelaten, zoals de resten van de Romeinse brug, de parochiekerk, de kapel van la Bella, de loopgraven en de noria (watermolen).

De gemeente Castejón del Puente kent twee natuurgebieden die volgens de Habitatrichtlijn (GCB, gebied van communautair belang) beschermd worden en deel uitmaken van het Europese netwerk Natura 2000. De bomengroep langs de oever van de Cinca en de uit gips bestaande rotsen trekken merkwaardige diersoorten aan zoals de otter, de aasgier en de salaria fluviatilis. Verschillende waterdiersoorten, reigers en een grote groep ooievaars zijn slechts een paar voorbeelden van de ornithologische rijkdom die dit gebied te bieden heeft.

Steeneiken, smalle bergen met steppevegetatie, vruchtbare moestuinen, kreupelhout en meanders vormen schatten die door de bewoners van Castejón gekoesterd worden. Daarnaast genieten zij van het sportvissen (forel, jonge aal), de jacht op groot- (wild zwijn) en klein wild (kwartel, patrijs en konijn).

 

  • Castejon. Introduccion 2
  • Castejon. Introduccion 3
  • Castejon. Introduccion 4
  • Castejon. Introduccion 5
  • Castejon. Introduccion 6
  • Castejon. Introduccion

BUF template in development mode. Please use Production for better load times. Close